Δευτέρα, 26 Απριλίου 2021

Μεγαλοβδομάδα της ανάγνωσης ( Μεγάλη Δευτέρα)

 

Μεγαλοβδομάδα της ανάγνωσης ( Μεγάλη Δευτέρα)

Αυτοπεριορισμένος μεγαλοβδομαδιάτικα και προσπαθώντας να αντλήσω μαθήματα ζωής από βιβλία που μόλις κυκλοφόρησαν, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω φράσεις επιλεγμένες από τη φρεσκοτυπωμένη ΑΝΘΟΔΕΣΜΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ του Σταύρου Ζουμπουλάκη (εκδόσεις Άρτος Ζωής) που να κανοναρχούν δρόμους, όχι απαραίτητα χριστιανικούς, αλλά ευρύτερα κοινωνικούς και πολιτικούς και να με οδηγούν σε μια σελίδα ενός άλλου βιβλίου.

Μεγάλης Δευτέρας εσπέρα λοιπόν όπου στην εσχατολογική προσδοκία και ετοιμότητα ο δοκιμιογράφος χαρακτηρίζει αυτή την προσδοκία, υποστηρίζοντας πως δεν είναι παθητική αναμονή, δεν είναι καν ασφαλής  διατήρηση μιας πνευματικής παρακαταθήκης, αλλά ακάματη πνευματική προσπάθεια (το δοθέν σοι τάλαντον φιλοπόνως έργασαι) διακινδύνευση, πολύτροπη δημιουργία και προσφορά.

Απορρίπτοντας τη φοβική απραξία του τρίτου δούλου του ευαγγελίου, μελετούμε προσεκτικά το «Μάθημα Ζωγραφικής» του Σπύρου Στάβερη από το ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (εκδόσεις Πόλις, σελίδα 185)

«Όταν το φως αγγίζει το φύλλο, το αγγίζει με λεπτότητα, χαϊδεύει το φύλλο…Εδώ, όλες οι γραμμές σου είναι ίδιες… Διαφοροποίησε τις γραμμές σου… Μην επαφίεσαι στον αυτοματισμό του μολυβιού… Α, καλά… Ούτε που ξέρει ποιος ζωγραφίζει πάνω στο χαρτί της;…Εγώ μήπως; Α, ωραίο αυτό…είναι στο χαρακτήρα του φύλλου. Εδώ, όμως, το σχέδιο δεν είναι αρκετά απαιτητικό…προσπάθησε να έχεις αυτή τη λεπτότητα της γραμμής…Και να υπάρχει μια ταλάντωση στις τονικότητες. Μονότονο αυτό… Δεν έχει ζωή…Δεν πρέπει να βλέπουμε πού αρχίζουν οι σκούροι τόνοι και πού τελειώνουν οι ανοιχτοί.»

Μαθήματα ζωής που μας βρίσκουν σύμφωνους.