Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Μ. Αναγνωστάκη Ἡ ἀγάπη εἶναι ὁ φόβος...

γάπη εναι φόβος πο μς νώνει μ τος λλους
ταν πόταξαν τς μέρες μας κα τς κρεμάσανε σ δάκρυα
ταν μαζί τους πεθάνανε σ μίαν οκτρ παραμόρφωση

Τ
τελευταα μας σχήματα τν παιδικν ασθημάτων
Κα
τί κρατ τάχα τ χέρι πο ο νθρωποι δίνουν;

Ξέρει ν
σφίγγει γερ κε πο λογισμός μας ξεγελ
Τ
ν ρα πο χρόνος σταμάτησε κα μνήμη ξεριζώθηκε

Σ
μίαν κζήτηση παράλογη πέρα π κάθε νόημα;
(κι α
το γυρίζουν πίσω μι μέρα χωρς στ μυαλ μία ρυτίδα
βρίσκουνε τ
ς γυνακες τους κα τ παιδιά τους μεγάλωσαν
πηγαίνουνε στ
μικρομάγαζα κα στ καφενεα τς συνοικίας
διαβάζουνε κάθε πρω
τν ποποιία τς καθημερινότητας.)
Πεθαίνουμε τάχα γι τος λλους γιατ τσι νικομε τ ζω
γιατ τσι φτύνουμε να-να τ τιποτένια μοιώματα
Κα
μία στιγμ στ στεγνωμένο νο τους περν μίαν λιαχτίδα
Κάτι σ μι θαμπ νάμνηση μις ζωικς προϊστορίας.
Φτάνουμε μέρες πο
δν χεις πι τί ν λογαριάσεις
Συμβάντα ρωτικ κα χρηματιστηριακς πιχειρήσεις
Δ βρίσκεις καθρέφτες ν φωνάξεις τ᾿ νομά σου
πλς προθέσεις ζως διασφαλίζουν μίαν πικαιρότητα
νία, πόθοι, νειρα, συναλλαγές, ξαπατήσεις
Κι ν σκέφτομαι εναι γιατ συνήθεια εναι πι προσιτ π τν τύψη.
Μ
ποις θ ρθε ν κρατήσει τν ρμ μις μπόρας πο πέφτει;
                                                                                     Μ. Αναγνωστάκης

Φωτογραφίες από τη χτεσινή τεράστια πορεία στο κέντρο της Αθήνας μέσα σε στίχους του ποιητή Αναγνωστάκη. Η μεγαλύτερη πορεία των τελευταίων 30 χρόνων κάτι σημαίνει σίγουρα. Ο καθένας ας την ερμηνεύσει κατά το δοκούν. Ελπίζω μόνο οι κρατούντες να νιώσουν  την αγανάκτηση του λαού και να πράξουν με γνώμονα την ωφέλειά του.

1 σχόλιο:

  1. Από την ωραία ανάρτηση, Γιάννη, στέκομαι στον προτελευατίο στίχο, στο προσιτό της συνήθειας. Να μια ευκολία που χρειάζεται αυτές τις μέρες (και πάντα..) να ξεπεράσουμε, διεκδικώντας και πράττοντας.

    Καλημέρες

    Διον. Μάνεσης

    ΑπάντησηΔιαγραφή